praca z podłogą

Praca z podłogą (Floor Work) to wymagająca, ale pełna dynamiki i dobrej zabawy lekcja ruchu w parterze. W trakcie zajęć stopniowo wprowadzane są elementy spójnego języka ruchowego, który, wraz z precyzyjną techniką wykonania, pozwala tancerzowi poruszać się ze zwiększoną wydajnością i tempem w podłodze.

Kluczowe akcje takie jak obracanie, opadanie i podróżowanie spajają technikę, a elementy przepływu enegrii, poddania ciała sile grawitacji, oraz antycypacja ciężarem ciała, pozwalają uzyskać charakterystyczny styl, jak i wykształcić w uczestniku pogłębione zrozumienie jakości ruchu.

Floor Work Kuźmińskiego charakteryzuje również praca z sekwencjami na prawą i lewą stronę wykonywanymi po kolei oraz na wspak, jak i konsekwentne budowanie siły i wytrzymałości fizycznej uczestnika.

Technika rozwijana jest od 2012 roku. Punktem wyjścia były doświadczenie pracy z Davidem Zambrano, Witoldem Jurewiczem, stylami Break Dance. Kluczowy wpływ na ukształtowanie techniki miała praca nad spektaklami ‘Room 40′ oraz ‘Something Simple’ ( późniejsze ‘Powtórzenie’). Obecnie Maciej Kuźmiński prowadzi zajęcia pracy z podłogą na Wysziale Teatru Tańca w Bytomiu oraz Instytucie Tańca Współczesnego w Belgradzie.

zdjęcie #1 Nemanja Maras
zdjęcie #2 Maciej Rukasz

Dynamic Phrasing

Dynamic Phrasing to autorski styl ruchu i technika nauczania rozwijana przez Macieja od 2009 roku. Technika, oparta na praktycznej eksploracji Choreologii ( nauki o strukturze ruchu ), pozwala tancerzowi zgłębić różnorodność jakości wysiłku, rytmiki oraz organiczności ruchu.

Dynamiczne i osadzone sekwencje taneczne, czerpiące z technik t. współczesnego, hip-hop oraz Tai-Chi, przybliżają zagadnienia trójwymiarowości ciała, przepływu energii oraz świadomej projekcji przestrzennej tancerza.

Poprzez improwizację i re-kompozycję sekwencji uczestnik dodatkowo pogłębia swoje zrozumienie podstawowych zagadnień Choreologii, które przedstawiane są uprzednio w formie wykładu.

Dynamic Phrasing, wykładany przez Kuźmińskiego na Wydziale Tańca Współczesnego w Bytomiu oraz Instytucie Tańca Współczesnego w Belgradzie, cieszy się największym zainteresowaniem ze wszystkich technik prowadzonych przez pedagoga.

 
zdjęcie #1 Ludovic Des Cognets
zdjęcie #2 Michał Stańczyk

Improwizacja / natychmiastowa kompozycja

Improwizacja jest najszerzej stosowanym narzędziem generowania ruchu, mającym zastosowanie zarówno w przypadku spontanicznej zabawy jak i w kontekście profesjonalnej pracy. Każdy tancerz improwizuje, a choreografowie wykorzystuja improwizację do budowania sekwencji ruchowych oraz bezpośrednio jako narzędzie wyrazu.

Improwizacja jako technika skupia się na gromadzeniu i praktykowaniu narzędzi, które pozwalają na bieżąco kształtować ruch, symbolikę i relacje w grupie. Tancerz powinien posiadać szeroką gamę narzędzi, ale również nauczyć się ‘słuchać’ ( innych jak i samego siebie ) oraz odważyć się ‘mówić’ ( być w gotowości, proponować ) w równej mierze.

Na lekcji improwizacji Kuźmiński dokonuje syntezy różnych styli – od natychmiastowej kompozycji, poprzez techniki somatyczne, kontakt-improwizację, Teatr Fizyczny czy systemy generowania ruchu oparte m.in. na Choreologii. Pedagog czerpie ze swojego bogatego doświadczenia pracy z artystami jak m.in.: Yoshifumi Inao (GaGa), Nigel Charnock i Suzy Wilson (Teatr Fizyczny), Kirsty Simpson, Michael Schumacherem i Ray Chung (kontakt-improwizacja), Rosalind Crisp, Yossi Berg/Oded Graf (własne systemy pracy), Tony Rizzi (technika Forsythe’a) czy David Zambrano (Passing Through).

Kuźmiński proponuje również autorski, etapowy system generowania ruchu ‘koszyk zadań’ ( ang. task basket ) bazujący na Choreologii.
 
zdjęcie #1 Michał Stańczyk
zdjęcie #2 Ludovic Des Cognets
zdjęcie #3 Marta Ankiersztajn